در اعمال و رفتارت صرفاً خشنودی خالق و رضای وجدان را منظور دار. از تمجید و تحسین خلق مغرور نشو و تعریض و کنایۀ عیب جویان و خرده گیران را با خونسردی و بی اعتنایی تلقی کن.